Σκότωσαν ένα παιδί και κάψαμε ένα καμένο κράτος.

Όλη η ιστορία μου θυμίζει ένα μάθημα που διδαχθήκαμε στο γυμνάσιο στα πλασία των Νέων Ελληνικών (Έκθεση αν δεν απατώμαι…). Το κείμενο προσπαθούσε να μεταδώσει την έννοια της είδησης… κι η άσκηση πάει ως εξής.

Τι είναι η είδηση; Μάθημα δημοσιογραφίας Νούμερο 1.

Το να πάει μια γιαγιάκα βόλτα το σκυλάκι της στο πάρκο και γυρίσει σπίτι της…. δεν είναι είδηση.
Το να πάει η γιαγιάκα βόλτα το σκυλάκι της στο πάρκο και στον γυρισμό για το σπίτι, το σκυλάκι να της ορμήξει και να την δαγκώσει… πάλι δεν είναι είδηση.
Αν όμως η γιαγιάκα παέι το σκυλάκι της βόλτα στο πάρκο και προτού καν προλάβουν να γυρίσουν ορμήσει στο σκυλάκι της και το δαγκώσει….. τότε, ΝΑΙ… αυτό είναι είδηση.

Σκότωσαν ένα παιδί και κάψαμε ένα καμένο κράτος. Το ίδιο είναι και σε αυτήν την περίπτωη. Τι αποτελεί είδηση στην τελική;

Ένας μπάτσος σκότωσε ένα παιδί
Ή κάψανε όλο το κέντρο της Αθήνας.

Μια φίλη αναγνώστρια με πάθος εξιστορεί την αντίδραση της στο τραγικό αυτο συμβάν.  

Ήμουν στο Παρίσι όταν άκουσα τα νέα. «Καίνε τα πάντα στην χώρα σου», μου είπε μια φίλη Γαλλίδα. «Άκουσες γιατί;» ρωτάω.
«Ένας αστυνομικός σκότωσε έναν 15χρονο» λέει και με κοίταξε με τόση ντροπή που ντράπηκα λες και τον σκότωσα εγώ τον πιτσιρικά. Άνοιξα τα νέα, τα facebook groups, είδα σχόλια θετικά κι αρνητικά για τον μπάτσο… (ω, ναι είδα και θετικά)

Γιατί γαμώ την πουτάνα μου με κάνετε να ντρέπομαι ακόμα περισσότερο; Δύο μέρες τώρα ακούω ηλίθιες παράλογες λογομαχίες για το ποιος ευθύνεται, πως, αν είναι μπλεγμένοι οι αναρχικοί, αν αξίζει να καίνε ξένες περιουσίες, τι φταί ο λαός να χάνει την περιουσία του…

Ρε συνέλθετε!!! Καταλαβατε τι έγινε; Σκότωσαν έναν νέο άνθρωπο με το «έτσι-θέλω», ένα παιδί! Μιλάτε για περιουσίες όταν έχει παραβιασθεί το συνταγματικότερο, το απαραβίαστο δικαίωμα της ζωής! Είναι ντροπή να αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα να ζούμε! Είναι ντροπή να διαμαρτυρόμαστε και να καίμε για να ακουστούμε!… είναι ντροπή να υπάρχουν ακόμα ζωντανά καθίκια που νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να μας αφαιρούν αυτό το δικαίωμα λες και είναι τρίχα από το μουνί της μάνας τους.

Ας φέρουμε πίσω την θανατική ποινή κι ας κλείσουμε αυτήν την ιστορία όπως κλείνει ένας φαύλος κύκλος… που δεν κλείνει ποτέ! Είμαστε κ πάντα θα είμαστε τριτοκοσμικοί, πρόβατα που πηγαίνουν στην σφαγή τους…

 

Comments

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.