Πως γίνεται όλοι οι άσχετοι να έχουν άποψη; Οχι δεν κάνω πλάκα κι ούτε λέω κάτι παλιό ή τετριμμένο. Δεν ήμαστε έτσι εμείς… κι όμως έτσι -και μη χειρότερα – γινόμεθα. Μεγαλώνοντας.

Ακομα κι οι φίλοι μου γίνανε σοφοί από τα πολλά τους ‘πρέπει’ και νιώθω πιο μόνη από ποτέ στην συντροφιά τους… Γιατί τότε μου λείπουν πιο πολύ. Και δεν πρέπει.

Τι συνέβη στο ειλικρινές ‘δεν ξέρω’; Μην μου λες τώρα δεν ξέρω… Τώρα σου ζητάω μια άποψη! Ωωωω καταλαβαίνω…είναι το αστείο σου, η στιγμή που θαρρείς πως σου ανήκει. Γιατί σίγουρα πιστεύεις πως είσαι καλύτερος, σοφοτερος αλλά λιγότερο άνθρωπος νομίζω.

Μεγαλώνοντας – δεν το περίμενα αυτό!- το μυαλό μοιάζει να κλείνει κι η καρδιά να μικραίνει κι ότι λόγια παρηγοριάς μιλάτε είναι αυτά που κάποτε αποστηθισατε για να μην φανεί πως πια δεν είστε άνθρωποι.

Ενδιαφέρον; Ποιον κοροιδευετε θα θέλα να ξερα… Υπάρχει μόνο για την μονάδα σας, ξεκινάει για να επιβεβαιώσει την ύπαρξη σας και στερευει μόλις πειστειτε για την ανωτερότητα της θέσης ή της άποψης σας.

Δεν είναι που θέλουν να ζήσουν κι αυτοί, τους αρκεί να μην ζήσεις ούτε ΕΣΥ. Τα ζομπι…και φοβάμαι πλέον. Φοβάμαι μην μου ρουφηξουν την ζωή, μην με δαγκωσουν και ξερασουν τα πρέπει, τον καθωσπρεπισμο και την ξινιλα τους πάνω μου. Θέλω να ζήσω!

Αλλά όσο τους μιλάω, νιώθω πως τους καλώ πιο κοντά μου και ξάφνου είναι όλοι πρόθυμοι να αρπάξουν την ζωή μέσα από τα χέρια μου, να την περάσουν από το κόσκινο τους και να μου αφήσουν τις στάχτες της… τις στάχτες μου. Με κάθε κουβέντα, κάθε συμβουλή και κάθε -καλοπροαίρετη σίγουρα ναι, σας πιστεύω, μην δαγκώνετε- προσβολή προσπαθείτε να με φέρετε πιο κοντά σας…στην χώρα των ζωντανών νεκρών. Στην βασιλεία σας επί γης.

Γιατί μεγαλώσατε; Γιατί με αφήσατε; Θυμάμαι που ψιθυριζαμε μαζί την προσευχή ‘Να μείνουμε στην ψυχή για πάντα παιδιά’…

Το δικό μου για πάντα θα κρατήσει καιρό. Δεν ξέρω για πόσο αλλά σίγουρα περισσότερο… Δεν είμαι έτοιμη να αφεθώ στην ‘ηθική’ σήψη που διαφημίζετε για ιδανικά σας…τόσο φρόνιμα, που θα κάνατε τους Γραμματείς και Φαρισαίους της παιδείας μας περήφανους.

Μισοκοιμισμένοι μες τις βατραχαπιτζάμες σας είστε πιο ακίνδυνοι από ότι ζωντανοί. Το φιλί της μεταμόρφωσής σας κρατώ, φυλαχτό και δώρο να σας το χαρίσω. Μα σας παρακαλώ κουβέντα άλλη για την ζωή μην κάνουμε, γιατί είστε όλοι Άσχετοι.

No related posts.

Ο ‘λογικός’ που απορρίπτει την ύπαρξη του παράλογου παρά την έκφραση τους σε όλους τους τομείς της κοινωνίας σε καθημερινή βάση, επιβεβαιώνει ακριβώς πόσο παράλογη είναι η λογική φύση μας. 

Καμία αντίρρηση;

Related posts:

1. 700 billions για το παιδί!
2. Ιντερνετ ή Σεξ; Εσύ αποφασίζεις!

Σε αυτήν την χώρα μεγάλωσα και για αυτήν την χώρα πονάω χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα για να την βοηθήσω. Κάθε μη πίθηκος απαγορεύεται να ασχολείται με τα κοινά. Όλες οι μαϊμούδες συμφωνούν με αυτό. Η Μπανανία είναι η χώρα της μίζας, της κατάχρησης, του ωχαδελφισμού (ή σταρχιδισμού αν θεωρήσουμε ότι αυτές οι ζαρωμένες σαν ρόγες σταφυλιού τριχωτές μπαλίτσες που κουβαλάν τα μαϊμουδάκια είναι ή ήταν κάποτε αρχίδια) και φυσικά των σκανδάλων (και σε ροζ έχουμε κυρία μου, έλα πάρε- πάρε! Μπλε, Πράσινο, Κόκκινο και σε όλες τις αποχρώσεις – μας ζηλεύει μέχρι και το ουράνιο τόξο).

Έτσι λοιπόν σφετερίστηκε και το όνομα «Ελλάδα» και με αυτό κυκλοφορεί στην πιάτσα τα τελευταία 190 περίπου χρόνια. Η αρχαία Ελλάδα είναι συνυφασμένη με τον όρο δημοκρατία κι υπήρξε ένας από τους εκπαιδευτές του κόσμου με τρόπο που η σημερινή Μπανανία δεν μπορεί καν να κατανοήσει (της λείπει βλέπετε το προαπαιτούμενο διανοητικό επίπεδο). Τα πνευματικά, αισθητικά, πολιτικά, εκπαιδευτικά, τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα της κλασικής Ελλάδας μαγεύουν ακόμα και σήμερα τους μελετητές του δυτικού πολιτισμού.

Δεν θα μπω στον κόπο να συγκρίνω τους πολιτικούς της αρχαίας Ελλάδας με αυτούς της Μπανανίας. Δεν θα τολμήσω καν να μιλήσω για την παιδεία, μια λέξη που θα’πρεπε να διαγραφεί από το λεξικό των μαϊμούδων αφού η μόνη λέξη που προφέρουν και ξέρουν την σημασία τους είναι η μπανάνα. Θα τολμήσω όμως διατηρώ άσβηστη την φλόγα της ελπίδας ότι μια μέρα οι μαϊμούδες θα αφυπνιστούν και θα φωνάξουν «όχι άλλο μπανάνα, ο κώλος μου πάει να σκάσει».

Related posts:

1. 08 Δεκεμβρίου 2008

Αφού δεν έχεις για να δώσεις
Παρά μόνο να πληγώσεις
Γιατί δεν έφυγες;

Το καλό το παλικάρι
Ξέρει κι άλλο μονοπάτι
Εσύ όμως καμάρι μου
Δεν έχεις άλλο χάρτη.

Πρέπει λες να βρω εγώ τις συντεταγμένες
Όσο ψάχνω κι εγώ βρίσκω- θύελλες κρυμμένες

Μην μου στρογγυλοκάθεσαι
ήρθε η ώρα να πηγαίνεις
κόσμους να γνωρίσεις μαγικούς
και νεράιδες πιωμένες

Σήκω και φύγε αγάπη μου
Σου κρατώ την πόρτα ανοιχτή.
Αφού δεν έχω θέση στην καρδιά σου
Τι θέλεις στο σπίτι μου εσύ;

Related posts:

1. Σαν κατίνα

“I never did give them hell. I just told the truth, and they thought it was hell”.

Ο Χάρι Τρούμαν ήταν ο 33ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και το όνομά του έχει μείνει στην ιστορία κυρίως για την έγκριση χρήσης ατομικών βομβών κατά των Ιαπώνων αφού αρνήθηκαν να υπογράψουν την άνευ όρων παράδοση που απλόχερα τους πρότειναν οι ΗΠΑ, Αγγλία και Κίνα. Οι πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι βομβαρδίστηκαν στις 6 και 9 Αυγούστου του 1945, αντίστοιχα. Από τότε δεν έχει εγκριθεί η χρήση ατομικών βομβών ποτέ ξανά.

Όπως καταλαβαίνετε ο εν λόγω κύριος ξέρει πολύ καλά τι πάει να πει κόλαση…. παρόλα αυτά ο λόγος που μου αρέσει αυτή η έκφραση είναι γιατί μου θυμίζει ότι ο κυνισμός δεν είναι τίποτα άλλο από το να σερβίρεις την αλήθεια με ωμό τρόπο. Αλλά ο κόσμος προτιμά να θεωρεί τον κυνικό ως έναν μίζερο, δυστυχισμένο που δεν πιστεύουν σε τίποτα και καμιά φορά ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό. Χμμμ…. λάθος!

Σόρι αν παραμένω υπερβολικά ωμή για τις ευαίσθητες, σχεδόν αγνές ψυχές σας (ειρωνία ή κυνισμός; θα το συζητήσουμε εκτενέστατα κάποια άλλη στιγμή) αλλά δεν μπορώ να μην υπερασπιστώ τον φίλο μου τον Διογένη που συστηνόταν ως σκύλος (κυνισμός προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη κυνός που σημαίνει σκύλος), ζούσε στο πυθάρι και κυκλοφούσε με μια λάμπα γιατί έψαχνε λέει για έναν έντιμο άνθρωπο…. Αυτό βέβαια το έκανε μόνο κατά την διάρκεια της ημέρας…. Σαφώς αν έψαχνε τιμιότητα μες την νύχτα θα ήταν χαζός, όχι κυνικός….

Αχ, Διογένη! Τσάμπα καίει η λάμπα…. μια Πίτσα Παπαδοπούλου και το κατάλαβε, το’κανε σουξέ και μια ολόκληρη Ελλάδα το τραγούδησε και το χόρεψε καβάλα στο παλούκι της!

Άλλη εκφράση του Χάρι Τρούμαν που έχει μείνει στην ιστορία είναι:

“If you can’t stand the heat, get out of the kitchen”

Τώρα που τα ξαναδιαβάζω και τα δυο μαζί, θα μπορούσαν να είναι άνετα τα λόγια του διάσημου άγγλου σεφ, Gordon Ramsay… Ναι, ναι θα μπορούσε πολύ εύκολα, τρία -τέσσερα fuck* the fucking* bloody* hell* oh fuck*… για να τελειοποιηθεί η μυστική συνταγή και voila! Η σοφία έχει διαχρονική αξία.

Related posts:

1. Η Χώρα της Μπανανίας

Υπάρχει τέτοιο πράμα όπως “πολλά” παπούτσια για μια γυναίκα;

Δείξε μου το μέγεθος της ντουλάπας σου ή της ματαιοδοξίας σου;

Είναι υπερβολή ότι είμαστε ό,τι φοράμε?

Μήπως είμαστε ό,τι τρώμε; Κι αν εσύ προτιμάς να τρως τα λεφτά σου σε παπούτσια;

Χμμμ… οι ερωτήσεις είναι μάλον πολλές και σίγουρα ενδιαφέρουσες. Όπως πολλές άλλες γυναίκες που γνωρίζω… I do admit it. I am a shoeaholic and I am here to celebrate my addiction!

Τι καλύτερο από ενα καινούριο ζευγάρι ψηλοτάκουνες γόβες για να σε ανεβάσει ψυχολογικά. Ο λόγος που αγαπάμε να αγοράζουμε παπούτσια είναι ότι μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα, χωρίς τις ανησυχίες που μας προκαλεί καμιά φορά η αγορά ρούχων. Για να μην μιλήσω για εσώρουχα και μαγιό…!

- Λες να φαίνεται η κυτταρίτιδα στον κώλο με αυτό το άσπρο παντελόνι; ….. Να ρωτήσω μήπως την πωλήτρια;

- Τι το’θελα τόσο κοκορέτσι το Πάσχα η άτιμη, σαν αρνάκι άσπρο και παχύ έχω γίνει… Λες του χρόνου να με σουβλίσουν;

Τα παπούτσια είναι το καλύτερο προιόν αλλαγής διάθεσης που υπάρχει στην αγορά! Αν νιώθεις πεσμένη ή κάπως βαρεμένη και κουρασμένη από την μονοτονία, πάρε αγκαζέ την κολλητή σου και πηγαίνετε μια βόλτα στα μαγαζιά. Υπάρχουν οκτώ διαφορετικά είδη παπουτσιών. Η επιλογή του είδους μπορεί να περιγράψει τόσο την διάθεση στην οποία βρίσκεσαι όσο και την προσωπικότητα που θέλεις να προβάλλεις προς τα έξω. Οι κατηγορίες όμως θα είναι πάντα δύο κι άρα κι οι επιλογές μας: ΤΑΚΟΥΝΙΑ – ME ή XΩΡΙΣ; Ιδού η απορία…

Οι επιλογές μας όταν αποφασισουμε να τα-κουνιά-με!

1. Ψηλοτάκουνα Πέδιλα

Good News: Όλες οι γυναίκες αγαπούν τα ψηλοτάκουνα πέδιλα. Εκτός ότι μακραίνουν το πόδι, αισθάνεσαι ευθύς αμέσως σαν μοντέλο πασαρέλας. Επίσης έχουν χαρακτηριστεί σέξι από όλους! Bad News: το μεγάλο «όμως» είναι πόσες είναι αυτές οι γυναίκες που πραγματικά μπορούν κι αντέχουν με τις ώρες να ισορροπούν πάνω σε τέτοια τακούνια; Η απάντηση γνωστή μεταξύ γυναικών.. ας συμφωνήσουμε ότι είμαστε ελάχιστες. Ψηλοτάκουνο πέδιλο υποδηλώνει ότι είσαι ευάλωτη κι εύθραστη… ανα πάσα στιγμή. Sneeze and break!

2. Wedges και Πλατφόρμες

Good News: Οι πλατφόρμες φαίνεται ότι ήρθαν για να μείνουν. Τα τελευταία χρονια έχουν γίνει απαραίτητο κομμάτι κάθε πιστοποιημένης shoe-addict…. οι πλατφόρμες είναι ο πλέον ασφαλής τρόπος να φοράς ψηλά τακουνια. Ακόμα κι οι πιο αδαείς (ολες περάσαμε από αυτό το στάδιο) θα δυσκολευτούν πολύ να χάσουν την ισορροπία τους και φυσικά όσο πιο άνετα αισθάνονται, τόσο τονώνεται το ηθικό τους. Τέλεια επιλογή για βόλτες και για τις διακοπές σου! Μπορείς να τα φορέσεις και να περπατήσεις (πολύ βασικό) σε ότι είδους ανώμαλο έδαφος, με κλίση, με τρύπες, με λακούβες, you name it!

Bad News: Μερικοί άντρες (έχουν κι άποψη τρομάρα τους!) τα βρίσκουν κάπως χοντροκομμένα κι άκομψα. Η αλήθεια είναι ότι το καινούριο στυλ είναι πολύ πιο κομψό κι οι απόψεις των αντρών είναι δευτερευούσης σημασίας αν όποιας….

3. Kitten Heels

Good News: ίσως τα πιο άνετα παπούτσια αυτής της κατηγορίας είναι τα λεγόμενα kitten heels, τα οποία πρέπει να ομολογήσω ότι είναι λίγο tricky να τα περπατήσεις. Βέβαια το τακούνι είναι αρκετά πιο χαμηλό (δεν μιλάμε για στιλέτο που χρειάζεται να είσαι φαινόμενο μαζοχισμού και ταλέντο ισορροπίας!) και πολύ κοριτσίστικο (girlie). Μπορείς να τα φοράς 24/7 και να νιώθεις ανάλαφρη, το οποίο είναι ιδιαίτερα βολικό όταν δεν γνωρίζεις τι σου επιφυλάσσει η μέρα. Τα kitten heels προσφέρουν άνεση, στιλ κι αρκετή τσαχπινιά για τις ώρες του γραφείο κι είναι αρκετά elegant και flirty για την βραδινή σου έξοδο! Μην ξεχνάτε ότι η πρώτη σταρ που τα λάνσαρε ήταν η Audrey Hepburn – ιέρεια του στυλ!

Bad News: Τα τακούνια καταστρέφονται γρήγορα και θέλουν συχνή αλλαγή. Για αυτό προτιμήστε τα μεταλλικά αν δεν σας ενοχλεί φυσικά ο θόρυβος. Όπως και να έχει θα εξακολουθούν να σφηνώνουν σε ό,τι τρύπα βρουν. Μικρό το κακό βέβαια…

4. Mules

Good News: Οι γυναίκες αγαπήσαν τα mules κυρίως λόγω της ευκολίας του ‘βάλε-βγάλε’ και της ποικιλίας διαφορετικων στιλ mules που υπάρχουν. Επίσης τα τακούνια αυτού του είδους παπουτσιών έρχονται σε όλα τα σχέδια, υπάρχουν λίγο πολύ τα πάντα: ψηλά, ίσια, χαμηλά, λεπτά, χοντρά (για τακούνια μιλάμε πάντα, εντάξει;!) Επίσης ανάλογα με το σχέδιο μπορείς να τα φορέσεις με όλα σου τα ρούχα. Τα χοντρά τακούνια ενδείκνυνται για γυναίκες με μεγάλους αστραγάλους. Στην αρχή του 20ου αιώνα τα θεωρούσαν παπούτσια για ιερόδουλες μέχρι που τα φόρεσε η Marilyn Monroe και ξετρελάθηκαν άντρες κ γυναίκες! Bad News: Επίσης δύσκολα να τα περπατήσεις, ειδικά αν έχουν ψηλό τακούνι μιας που έχουν στιλ παντόφλας. Τα δάχτυλα μέσα κι η φτέρνα έξω! Με αποτέλεσμα καμιά φορά το καλοκαίρι το πόδι να ιδρώνει και να γλιστράει.

Οι επιλογές μας όταν αποφασισουμε να μην τα-κουνιά-με!

5. Thong- Flip Flop

Χαχα… γελάω που οι μισοί από σας νομίζετε ότι άλλαξα θέμα κι άρχισα να μιλάω για εσώρουχα! Για να μην σας ξαναπιάσω λοιπόν αδιάβαστους, αναφέρομαι στον ορισμό του flat παπουτσιού, την πολυαγαπημένη μας σαγιονάρα, αλλά με στιλ…! Το τι δηλώνει η σαγιονάρα (κι ιδίως η μουσταρδο-σαγιονάρα για τους γνωρίσαντες…. χεχεχε) είναι αυτονόητο.

Η σαγιονάρα φωνάζει ότι είναι άνετη, χαλαρή σαν Θεσσαλονικιό που πίνει τον φραπέ του, χύμα στο κύμα.. . Αυτό μας λέει και χωρίς πολλά-πολλά η σαγιονάρα είναι έννοια συνυφασμένη με την ανεμελιά των διακοπών και της παραλίας.

6. Μπαλαρινέ – Ballet pumps

Ένα ζευγάρι μαύρα μπαλαρινέ παπουτσάκια κρύβεται πάντα κάπου στην  παπουτσοθήκη μας και τι πιο γλυκό, θηλυκό κι άνετο από τα minimal «πασουμάκια» μας… Δηλώνουν απλότητα και θηλυκότητα “παντός καιρού”. Προσοχή όμως. Όσο απλό κι αν φαίνεται, καλό είναι να αποφεύγεται αν οι αστράγαλοι δεν είναι λεπτοί.

7. Μοκασίνια

Χωρίς πολλή προσπάθεια τα μοκασίνια ήταν πάντα μέρος της ζωής μας απο τα παιδικά μας χρόνια.Με την διαφορά ότι τώραέχουν πιο ρομαντικό χαρακτήρα κι ας μην ξεχνάμε ότι είναι φοβερά άνετα, κάτι που πρεπει να λαμβάνουμε υπόψη μας που και που.

Εκτός από τα κλασικά μπαλαρινέ με το φιογκάκι και το μοκασίνια με την φουντίτσα- υπάρχουν σήμερα χίλες-δυο παραλλαγές. Ονομάζονται quirky flats και μπορεί να μοιάζουν τόσο με μπαλαρινέ όσο και με μοκασίνι ανάλογα με το σχέδιο, το υλικό, κλπ. Συνήθως τα σχέδια δεν είναι τόσο απλά όσο τα μπαλαρινέ, για αυτό και τα φοράμε για να δηλώσουμε ότι we are having fun, but always in fashion!

8. Μπότες

Εντάξει, το παραδέχομαι ότι πολλές φορές θέλουμε να ‘φωνάξουμε’ στο αντίθετο φύλο ότι είμαστε ‘ευάλωτες’ και τώρα ξέρουμε και ποιο παπούτσι πρέπει να φορέσουμε… ΑΛΛΑ αν είσαι αληθινό tomboy στην καρδιά αργά ή γρήγορα θα γυρίσεις στην λύση που δεν μας απάτησε ποτέ! Μπότες και κοντή φούστα -δεν περνάνε ποτέ απαρατήρητα. Είναι cool, sexy, casual, cosy και πάνω από όλα δεν φαίνεται καθόλου επιτηδευμένο.

Τέλεια επιλογή όταν η αυτοπεποίηση μας είναι σε χαμηλά επίπεδα. Η μέθοδος προσφέρει 100% εγγυημένα αποτελέσματα κι ενδείκνυται για ορκισμένα αγοροκόριτσα! Φυσικά ο λόγος που αφήσαμε τις μπότες στο τέλος είναι ότι είτε με τακούνι είτε χωρίς παραμένουν απόλυτα θηλυκές και ακαταμάχητες.

Όπως καταλαβαίνετε οι μπότες ειναι το αγαπημένο είδος της συντάκτριας και για αυτό κατατάσσονται σε μια ιδιαίτερη κατηγορία, οι περισσότερες γυναίκες αυτήν την κατηγορία της δίνουμε το όνομα, αδυναμίες!

Αυτά από μένα κοριτσάρες…. οποιοδήποτε παπούτσι κι αν διαλέξετε και σε οποιαδήποτε διάθεση κι αν σας πετυχαίνω πάντα να θυμάστε ότι για να είστε κούκλες και να φαίνεστε (φτου να μην σας βασκάνω!) πρέπει να αισθάνεστε άνετα.Και να γίνει αυτό πρέπει απλά να είστε ο εαυτός σας!

Glamour and sexy is a state of mind! Where’s yours?!

Ε.Τ.

Η εξωγήινη σας χαιρετά.

No related posts.

Γλυκιά μου φιλενάδα πού είσαι? Γιατί έχεις χαθεί και με έχεις αφήσει να ζώ χωρίς όμως να φιλοσοφώ? ‘Η μήπως εγώ σε άφησα? Σε παράτησα σε ένα κλουβί και σου κάνω μόνο παρατηρήσεις. Είχα την ευκαιρία να έρθω κάπου που δεν θα είχα ανάγκη τους στοχασμούς μας και το έκανα. Κάπου εύκολα και σίγουρα, και λίγο στεγνά…Όμως έμεινες εσύ μόνη σου χωρίς το αντίδοτο των συζητήσεων μας.

Φταίει ο ήλιος, το φαί ή ο έρωτας μου? Τι φταίει και έχω σταματήσει να σκέφτομαι πού πάω και γιατί. Δεν με ενδιαφέρει. Αρνούμαι να δω ειδήσεις, να συμμετάσχω σε πολιτικές αναζητήσεις. Δεν βλέπω τη σοκαριστική φτώχια (πνεύματος κυρίως) του Λονδίνου, και τον απόλυτο καπιταλισμό. Δεν έχω ανάγκη να ξοδεύω και να ξοδεύομαι αλλά δεν έχω ανάγκη να γράφω και να πονάω για αυτά. Κοιτάω πολύ κοντά πια. Είμαι πιο ευτυχισμένη? Ναι είμαι. Είμαι λιγότερο δημιουργική? Μάλλον.

Κοιτούσα τα άρθρα που έγραφα παλιότερα, αναρωτήθηκα πόσο έχουν αλλάξει αυτά που υπήρχαν στο μυαλό μου. Έτσι μου ήρθε να στα πω. Θέλω απλά να σε κρατώ ενήμερη. Όπως και να κρατώ ενήμερη και εμένα. Πού ήμουν, που είμαι, τι σκέφτομαι τι κάνω. (Καμία πράξη δεν είναι ανιδιοτελής, τα έχουμε πει). Αλλά υπάρχουν ανιδιοτελή χαμόγελα .

Related posts:

1. Δευτέρα
2. Γράμμα στην κόρη μου – Έρωτας κι Εγκατάλειψη
3. Αγαπητέ μου…

Abraham Maslow

Aυτό που όλοι βλέπουμε στην διπλανή εικόνα είναι ένα ωραιότατο παράδειγμα πώς το σφυρί λύνει το πρόβλημα…

Αν κάποιος βλέπει κάτι άλλο αντ’αυτού….. φτου! και ξανα-φτου! Δεν ντρέπεστε πια λιγάκι…

Αφιερωμένο στην Μαρίνα Κυριάκη από την όμορφή μας Πάτρα!!!!
Και για να προλάβω τις απορίες γλυκυτάτη….

1. Το σφυρί ειναι ένα βασικό εργαλείο που χρησιμοποιείται σε πολλά επαγγέλματα, αλλά ΟΧΙ στης μανικουρίστας/αισθητικού

2. ΝΑΙ τα νύχια σου είναι δική μου υπόθεση… αλλά εγώ δεν επαγγέλομαι μανικουρίστα, καρδιά μου …(και δεν έχω αυτοκίνητο επίσης!)

No related posts.

Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό.

Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό. Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.

Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.

Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;

Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.

Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.

Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.

Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.

Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.

Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.

Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.

Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.

Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.

Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε.

Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.

Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.

Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.

Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 – 6 χρόνια.

Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.
Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.
Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;

Και απάντησε ο Θεός,

Μπα, δε βαριέσαι. Ας το κάνει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!!

No related posts.

Πρόκεται για μια διαφημιστική καμπάνια – απάντηση στην θρησκευτική προπαγάνδα. Η ιδέα ήταν της Αγγλίδας συγγραφέα Αριάν Σερίν, η οποία ενοχλήθηκε όταν βγαίνοντας από το σπίτι της αντίκρισε ένα λεωφορείο που έφερε το εξής μήνυμα «Όσοι δεν αποδέχονται τον Θεό θα καούν στην κόλαση»! Η συγγραφέας δεν έχασε λεπτό, μπήκε στο ίντερνετ και αναζήτησε εθελοντές για την χρηματοδότηση της αντι-καμπάνιας των άθεων! Σε χρόνο ρεκόρ χιλιάδες άνθρωποι εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους κι έδωσαν το “thumbs up” καθώς και κάτι ψιλά που είχαν στο πορτοφόλι τους… σύνολο £140 000.

Η διαφημιστική εκστρατεία χρηματοδοτήθκε με εθελοντικές εισφορές οι οποίες υπερκάλυψαν κατά εννέα φορές το αναγκαίο ποσό μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες. Ένθερμος υποστηρικτής της καμπάνιας φυσικά και διάσημος υπέρμαχος του νεο-δαρβινισμού, Ρίτσαρντ Ντόκινς. Ο εξελικτικός βιολόγος της Οξφόρδης, συγγραφέας του best seller βιβλίου «Η Αυταπάτη του Θεού» έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά.

Κι ενώ οι άθεοι όλου του κόσμου συνασπίζονται κι οργανώνονται για να εκφράσουν τις απόψεις τους σε μια μορφή διεθνούς δημόσιου διαλόγου – παρόμοιες εκστρατείες οργανώνονται και στην Νέα Υόρκη – οι χριστιανοί ομόλογοί τους το βρήκαν λογικό να παραπονεθούν στην αρμόδια αρχή (Advertising Standards Authority)… ότι πρόκειται για ψευδή διαφήμιση (false advertising)!

Κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο… να αποδείξει ότι υπάρχει (ή δεν υπάρχει Θεός). Φυσικά η αρχή (Advertising Standards Authority) δήλωσε ότι δεν θα ερευνήσει το ζήτημα περαιτέρω… Σε κάθε περίπτωση όμως κι επειδή εμείς εδώ στο paralogo εκτός από παράλογοι είμαστε και βαθιά σκεφτόμενοι άνθρωποι αποφασίσαμε να δημοσιοποιήσουμε μια σχετική μελέτη πάνω στο ζήτημα.

Ζεστή στο πιάτο σας η ανάλυση φοιτητή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Για όλους εσάς που θέλετε να βρείτε απάντηση στο καυτό ερώτημα υπάρχει ή μήπως δεν υπάρχει Θεός και γιατί μας αφορά, διαβάστε τώρα την Χημική Κόλαση!

Related posts:

1. Another day, another bank…