Άσχετοι
Sunday, February 14th, 2010Την βοήθεια σας ζητώ… ας μου εξηγήσει όποιος το έχει καταλάβει γιατί αδυνατώ να το συλλάβω…
Πως γίνεται όλοι οι άσχετοι να έχουν άποψη; Οχι δεν κάνω πλάκα κι ούτε λέω κάτι παλιό ή τετριμμένο. Δεν ήμαστε έτσι εμείς… κι όμως έτσι -και μη χειρότερα – γινόμεθα. Μεγαλώνοντας.
Ακομα κι οι φίλοι μου γίνανε σοφοί από τα πολλά τους ‘πρέπει’ και νιώθω πιο μόνη από ποτέ στην συντροφιά τους… Γιατί τότε μου λείπουν πιο πολύ. Και δεν πρέπει.
Τι συνέβη στο ειλικρινές ‘δεν ξέρω’; Μην μου λες τώρα δεν ξέρω… Τώρα σου ζητάω μια άποψη! Ωωωω καταλαβαίνω…είναι το αστείο σου, η στιγμή που θαρρείς πως σου ανήκει. Γιατί σίγουρα πιστεύεις πως είσαι καλύτερος, σοφοτερος αλλά λιγότερο άνθρωπος νομίζω.
Μεγαλώνοντας – δεν το περίμενα αυτό!- το μυαλό μοιάζει να κλείνει κι η καρδιά να μικραίνει κι ότι λόγια παρηγοριάς μιλάτε είναι αυτά που κάποτε αποστηθισατε για να μην φανεί πως πια δεν είστε άνθρωποι. (more…)





